Ziekenhuis moet ontbindingsvergoeding C=6! betalen aan medisch specialist.
De kantonrechter te Zwolle heeft onlangs aan een psychiater met een dienstverband van (slechts) één jaar een ontbindingsvergoeding van een jaarsalaris toegekend. De vergoeding komt daarmee uit op een kantonrechtersformule met een factor C = 6. Een substantieel hogere vergoeding dan verwacht mag worden bij een dusdanig kort dienstverband.
Hoe kwam de kantonrechter tot deze vergoeding? In casu ging het om een psychiater die per 1 januari 2011 in dienst was getreden bij een ziekenhuis op basis van een arbeidsovereenkomst. Daarvoor was de psychiater echter al sinds 1985 aan het ziekenhuis verbonden als vrijgevestigde psychiater en werkzaam op één van de locaties van het ziekenhuis.
Na onderhandelingen over de overgang van vrijgevestigde naar werknemer is tussen de psychiater en het ziekenhuis op 14 oktober 2010 overeenstemming bereikt over een loondienstverband per 1 januari 2011. Ook heeft het ziekenhuis een bedrag aan goodwill voldaan aan de psychiater. In de arbeidsovereenkomst zijn partijen voorts expliciet overeengekomen dat de periode voorafgaand aan het dienstverband, waarin de psychiater als vrijgevestigde werkzaamheden voor het ziekenhuis heeft verricht, bij een beëindiging van het dienstverband niet wordt meegerekend in de berekening van de duur van het dienstverband.
Eind oktober 2010 hebben drie psychiaters van een andere locatie van het ziekenhuis kenbaar gemaakt de samenwerking met de psychiater niet te zien zitten. Naar aanleiding daarvan wordt door het ziekenhuis gezocht naar verbetering van de samenwerking. Na diverse gesprekken laat het Stafbestuur van het ziekenhuis weten dat geen vertrouwen meer bestaat in een vruchtbare samenwerking tussen de psychiaters. Het ziekenhuis besluit daarom tot ontbinding van het dienstverband met de psychiater onder aanbieding van een beëindigingsvergoeding gebaseerd op een neutrale kantonrechtersformule.
De kantonrechter oordeelt dat er tussen de vier psychiaters sprake is van een verstoorde verhouding als gevolg van inhoudelijke en persoonlijke redenen. Uit de gespreksverslagen en de overgelegde correspondentie trekt de kantonrechter de conclusie dat een verdere vruchtbare samenwerking niet langer mogelijk is. De kantonrechter besluit dan ook dat de arbeidsovereenkomst dient te worden ontbonden. De kantonrechter merkt daarbij nog wel op dat de keuze van het ziekenhuis om juist de arbeidsovereenkomst met de psychiater te willen beëindigen, vanwege het feit dat de andere psychiaters in relevante mate hebben bijgedragen aan de verstoorde verhouding tussen de vier psychiaters, aan het ziekenhuis toe te rekenen is.
Omwille van de continuïteit en de kwaliteit van de zorg van de patiënten acht de kantonrechter de beslissing van het ziekenhuis om tot beëindiging van het dienstverband over te gaan, wel redelijk. Maar, daaraan zit wel een vergoeding verbonden voor de psychiater. Omdat het dienstverband maar net iets meer dan een jaar heeft bestaan, zal de psychiater waarschijnlijk alleen in aanmerking komen voor een kortdurende WW uitkering. Daarbij is de vraag op welke termijn de psychiater een soortgelijke aanstelling kan vinden. De financiële gevolgen van de ontbinding zullen dan ook aanmerkelijk zijn, aldus de kantonrechter.
Reden voor de kantonrechter om een hogere vergoeding toe te kennen dan de neutrale kantonrechtersformule. Gelet op alle omstandigheden van het geval acht de kantonrechter een vergoeding ter grootte van een jaarsalaris (€ 157.000) redelijk. Deze vergoeding komt overeen met een factor C = 6! Dat de psychiater in het kader van de overgang een goodwillvergoeding heeft ontvangen én in de arbeidsovereenkomst expliciet is afgesproken dat de jaren waarin de psychiater werkzaam was als vrijgevestigde niet worden meegerekend bij berekening van de duur van het dienstverband, wordt in de overwegingen van de kantonrechter niet betrokken en lijkt dan ook niet ter zake te doen.
Gelet op de ontwikkelingen die op dit moment gaande zijn in de medisch-specialistische wereld is deze uitspraak voor zowel specialisten als ziekenhuizen erg interessant. De overgang van vrijgevestigde naar een loondienstverband zal in de toekomst waarschijnlijk veel vaker voorkomen. Het is daarbij van belang goede afspraken te maken omtrent het betalen van goodwill bij de overgang naar het loondienstverband en het meenemen van eerdere jaren bij de berekening van een eventuele beëindigingsvergoeding. Het ziekenhuis dient er daarbij op bedacht te zijn dat het betalen van goodwill, gelet op bovenstaande uitspraak, op zichzelf geen vrijwaring betekent voor de verschuldigdheid van een eventuele (hoge) ontslagvergoeding. De specialist dient op zijn beurt bij de afspraken die gemaakt worden bedacht te zijn op de mogelijke gevolgen van een onverhoopt vroegtijdig einde van het dienstverband.
Eldermans & Geerts Advocaten is gespecialiseerd op het gebied van de zorg. De ontwikkelingen die gaande zijn in de wereld van medisch specialisten houden wij dan ook nauwlettend in de gaten.
